Alkohole polihydroksylowe

Alkohole polihydroksylowe, jak sama nazwa wskazuje, są związkami organicznymi zawierającymi więcej niż jedną grupę -OH w cząsteczce. Najpopularniejszymi przedstawicielami tej grupy są glikol etylowy (1,2-dihydroksyetanol) i glicerol (1,2,3-trihydroksypropanol).

Obecność wielu grup hydroksylowych, posiadających zdolność do tworzenia wiązań wodorowych zwiększa rozpuszczalność tych związków w wodzie w porównaniu do węglowodorów o analogicznej liczbie atomów węgla w łańcuchu.

Wykrywanie alkoholi hydroksylowych polega na dodaniu do próbki świeżostrąconego Cu(OH)2. Jeśli w próbce znajduje się alkohol polihydroksylowy to zawartość probówki zmieni zabarwienie na szafirowe lub granatowe. Osad Cu(OH)2 roztworzy się i w jego miejsce pojawi się klarowny roztwór. Jest to spowodowane pojawieniem się związku kompleksowego.

 

Wykrywanie alkoholi polihydroksylowych:

Odczynniki: świeżostrącony wodorotlenek miedzi (II) – widoczny po prawej. Powinien być świeżostrącony, ponieważ  Cu(OH)2 jest związkiem nietrwałym, który rozkłada się na  CuO i  H2O, co może prowadzić do nieprawidłowych obserwacji.

świeżostrącony osad Cu(OH)2
probówka z Cu(OH)2 po dodaniu glicerolu

 Obserwacje: 

wynik pozytywny – pojawienie się szafirowego roztworu (mogą też pojawić się inne odcienie niebieskiego)
wynik negatywny – brak objawów reakcji

Po lewej kompleks powstały w reakcji z glicerolem. Związki kompleksowe alkoholi polihydroksylowych mogą przyjmować różne odcienie koloru niebieskiego.

Zostawiając komentarz pod wpisem zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych na stronie paniodchemii.pl. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Trwa promocja na mój kurs
maturalny online! Dołącz do
16.09.2021 i odbierz bonus!